Δαγκώματα και χτυπήματα

Τα δαγκώματα και τα χτυπήματα μεταξύ 12 και 24 μηνών είναι συνηθισμένα για αυτό το αναπτυξιακό στάδιο. Συνήθως οφείλονται σε εκνευρισμό, ενόχληση από την οδοντοφυΐα, έλλειψη γλωσσικών δεξιοτήτων ή υπερδιέγερση — όχι σε επιθετικότητα. Η τιμωρία δεν βοηθάει, καθώς το παιδί δεν έχει συνδέσει ακόμα την πράξη με τη συνέπεια. Αντιδράστε αμέσως, ήρεμα και σύντομα: Όχι δαγκώματα. Το δάγκωμα πονάει. Απομακρύνετε το παιδί από την κατάσταση. Φροντίστε πρώτα το άτομο που δέχτηκε το δάγκωμα ή το χτύπημα — αυτό διδάσκει την ενσυναίσθηση, δείχνοντας έμπρακτα προσοχή στο θύμα. Παρατηρήστε τι πυροδοτεί αυτή τη συμπεριφορά για μία ή δύο εβδομάδες — μια συγκεκριμένη ώρα της ημέρας, έναν συγκεκριμένο φίλο, την πείνα ή την κούραση. Η απομάκρυνση του παράγοντα που το προκαλεί συνήθως λύνει το 80% του προβλήματος. Αν η συμπεριφορά επιμένει μετά την ηλικία των 3 ετών ή φαίνεται να κλιμακώνεται, αναφέρετέ το στον παιδίατρο για καθοδήγηση.