Θέτοντας τα πρώτα όρια

Τα σταθερά και ήρεμα όρια σε αυτή την ηλικία διδάσκουν την ασφάλεια και την αυτορρύθμιση. Τα νήπια δοκιμάζουν τα όρια όχι για να σας προκαλέσουν, αλλά για να μάθουν πού βρίσκονται — η ίδια η προβλεψιμότητα τους προσφέρει ασφάλεια. Προτιμήστε την ανακατεύθυνση αντί για την απαγόρευση. «Το πιρούνι δεν είναι για την πρίζα — ας το χρησιμοποιήσουμε για το μεσημεριανό μας». «Τα βιβλία είναι για να τα διαβάζουμε, όχι για να τα πετάμε — αυτή η μπάλα είναι για πέταγμα». Συνδυάζοντας το «όχι» με μια ξεκάθαρη εναλλακτική, δίνετε διέξοδο στην παρόρμηση του παιδιού. Κρατήστε το αυστηρό «όχι» για τα πραγματικά σημαντικά: το χτύπημα, το δάγκωμα, το τρέξιμο στον δρόμο ή όταν αγγίζουν καυτά αντικείμενα. Η υπερβολική χρήση του «όχι» το κάνει να χάνει τη σημασία του. Όταν το λέτε, συνοδεύστε το αμέσως με μια πράξη — σηκώστε τα, μετακινήστε τα ή απομακρύνετε το αντικείμενο. Οι λέξεις από μόνες τους δεν αρκούν ακόμα για να σταματήσουν ένα νήπιο.