Büyük duygular ve duygu koçluğu

Çocuğunuz bir kriz anı yaşadığında, herhangi bir şeyi düzeltmeye çalışmadan önce duyguyu isimlendirin. "Şu an gerçekten hayal kırıklığına uğradın." "Oynamaya devam etmek istiyordun ve bırakmak çok zor geliyor." Duyguları isimlendirmek, ham bir duyguyu yönetilebilir bir şeye dönüştürür. Bu anlatım tarzı, çocukların öz düzenlemeyi öğrenme yoludur. Zamanla kendi duygularını isimlendirmeye başlarlar; bu da krizlerin şiddetini ve süresini azaltır. Değişim kademelidir; günler değil, yıllar içinde filizlenecek tohumlar ekiyorsunuz. Görmezden gelmekten ("Büyütülecek bir şey yok") veya çok hızlı çözüm üretmekten ("Al, bunun yerine bunu kullan") kaçının. Her iki yaklaşım da duygusal süreci devre dışı bırakır. Çocuğun yanında oturun, duygusunu onaylayın, bekleyin ve ancak hala gerekiyorsa problem çözme aşamasına geçin. Çoğu zaman sadece duyulmuş hissetmek yeterlidir.